Het leven speelt zich
buiten af.
Bij Alma del Monte begint het huis niet bij de voordeur. Het loopt door in het terras, het water, de schaduw en de moestuin — waar dag en seizoen het ritme bepalen.
Geen tuin rond een huis.
Een huis in een tuin.
De grens tussen binnen en buiten is hier zacht. Deuren staan open, maaltijden verschuiven naar het terras, en de dag volgt de zon over het terrein.
Buiten is geen decor. Het is de plek waar het meeste van het leven zich afspeelt.
Het mooiste van het huis
ligt buiten de muren.
Koken waar
de dag gebeurt.
Een houtgestookte oven, een lange tafel, de geur van rook en rozemarijn.
De buitenkeuken maakt van een gewone avond iets om naar uit te kijken. Wat op het terrein groeit, belandt vaak diezelfde dag op het bord.
Een tuin die
iets teruggeeft.
Groenten in verhoogde bakken, fruitbomen, kruiden en olijfbomen die er al generaties staan.
De moestuin volgt de seizoenen en vraagt aandacht — maar geeft rust, ritme en oogst in ruil. Zelfstandig wonen begint ook hier.
Op het heetst
van de dag.
In het binnenland is schaduw een luxe die je zelf ontwerpt. Een pergola, een dikke muur, een boom op de juiste plek.
Onder de pergola vertraagt de dag vanzelf: een boek, een siësta, het geluid van krekels in de middaghitte.
Het jaar
op je bord en in de lucht.
Amandelbloesem in het voorjaar, de moestuin in de zomer, de olijven in de herfst — het buitenleven volgt gewoon het jaar.
Wanneer de vallei
tot rust komt.
De hitte trekt weg, de lucht kleurt, en de vallei wordt stil.
Dit is het uur waarvoor je hier komt wonen: geen schermen, geen haast — enkel het uitzicht, een glas, en de sterren die feller staan dan je gewend bent.
Buiten is geen ruimte rond het huis.
Buiten ís het huis.
Zo voelt een dag
op Alma del Monte.
Wil je weten hoe zo'n plek voor jou zou kunnen aanvoelen — hier, of op een terrein dat nog op zijn eigen ontwerp wacht?
